A School Trip To Africa (Dutch Version)

De eerste week
dutch schoolkidsEn ja hoor na al die maanden voorbereiding, harde werken en sponsors werven zijn we er eindelijk! In Port Elizabeth!!!

De reis begon natuurlijk met de busreis naar Schiphol Amsterdam. Iedereen moest afscheid nemen van zijn familie en dat is natuurlijk geen pretje. Er zijn wat traantjes gelaten maar de busreis was na 10 minuten al weer vol met gezelligheid.  Toen we eenmaal in Schiphol waren gingen we ons 'boarding ticket' uitprinten en naar het gedeelte waar iedereen bang voor was. Helaas is de nachtmerrie voor sommige uitgekomen. Koffer op de band en ja hoor, 24 kg. Gelukkig was het makkelijk te verhelpen door wat spullen in de handbagage te doen.



Toen iedereen eenmaal door de paspoort controle was mocht iedereen zijn eigen weg gaan. Na een uur gingen we voor de enige keer deze reis op ons gemak naar de gate. Sommige mensen hadden nog niet gevlogen en waren nogal nerveus wat er moest gebeuren bij de douane, etc.

Toen we eenmaal door de douane waren in Londen was het al 19.45 , de gate zou pas om 21.00 dicht gaan en was dichtbij dus geen probleem....dachten we. Eenmaal weer verzameld kwamen we na 5 minuten erachter dat het nog niet zo dichtbij was, we moesten met de metro naar de andere kant van het vliegveld. Als chinezen gepropt in de metro vertrokken we uiteindelijk en na veel gedoe kwamen we er ook weer uit. Na weer een lange sprint te nemen naar de gate kwamen we bij de vlucht, die 10 uur zou duren, aan en er stond gelukkig een lange rij waardoor de gate niet op zijn originele tijd zou vertrokken 21.00 maar 20 minuten later. De stoelen waren best comfortabel en we konden films kijken die we ook nog eens zelf mochten uitkiezen. We hadden hier avondeten en ontbijt. Bijna iedereen kon lekker slapen in het rustige vliegtuig.

Hierna moesten we nog een kleine vlucht nemen van Johannesburg naar Port Elizabeth, waar we ook 5 minuten te laat kwamen en Marcel zijn koffer bijna was vergeten. Dit kwam omdat er een lange rij stond bij de paspoort controle en we er sneller naar toe hadden moeten lopen om de lange rij te vermijden. Dit liep allemaal gelukkig goed af, we kwamen allemaal goed en wel met alles aan in het vliegtuig.

Nadat we onze koffers hadden opgehaald van onze laatste vlucht naar Port Elizabeth, ontmoetten we onze begeleiders en zij hielpen ons om onze bagage in hun auto's te krijgen. De begeleiders waren heel hartelijk en legden ons alles uit in/over het huis. We kregen eerst te horen welke kamer van wie was en mochten toen onze bagage er naartoe brengen waardoor iedereen alleen maar meer enthousiast was over hun kamer. Toen iedereen was gesetteld, gingen we lunchen en dit was natuurlijk met een Afrikaans tintje. Bij de lunch werd aan ons de huisregels en de planning voor de volgende dag uitgelegd. Tijdens de uitleg werden we ook gedeeltelijk afgeleid door de stofwolken die de walvissen creëerden in de zee. Hierna hadden we tot 4 uur om onze kamers in te richten en ons voor te bereiden op een kleine 'city tour'. Hierbij wandelden we door een stuk van de hoofdweg, bezochten een paar winkels zoals de Spar en liepen nog langs het strand. Toen we terug waren had onze 'kok voor de dag' een lekkere maaltijd voorbereid. Hierna vertrokken de begeleiders naar hun eigen slaapverblijf en speelden we voor het slapen nog een paar spelletjes zoals Weerwolven en Tongbrekers. De gezelligheid zat er al goed in!


De volgende dag moesten we alweer vroeg uit de veren. We hadden een lekker ontbijt en maakten onze lunch klaar waarna we vertrokken met onze taxi naar het 'holiday program' van de Primary School. Tijdens de reis naar het holiday program kwam de chauffeur op het idee om een stuk door de township te rijden. Het was nogal opmerkelijk dat iedereen stil werd toen we er binnenreden. De chauffeur legde alles uit over de historie tijdens de rit. De rit riep bij iedereen verschillende emoties op. Toen we eenmaal aankwamen bij de Primary School werden we hartelijk ontvangen door de kinderen die er al waren. Het was eerst nog wat kijken maar na een half uur hingen de kinderen al op onze rug.
We hadden om half 10 een bespreking, met alle vrijwilligers wat het plan was. Onze groep was al in vieren gedeeld (de rhino's , elephants, lions en cheetah's). Elke groep had een kleur (groen, blauw, geel of rood). Iedere groep kreeg nog een bepaald aantal kinderen waarmee ze de dag mee doorbrachten.

Daarna ging we weer naar buiten, waar de kinderen in twee rijen moesten staan, hun naam/leeftijd moesten zeggen en hun kleur bandje moesten ophalen. Ze werden verteld welke kleur ze kregen en wij de bandjes bij ze omknoopte. De kinderen deden netjes en gingen niet stiekem naar een andere kleur om de vriendjes of vriendinnetjes. Er bestaat wel de regel dat als kinderen te laat kwamen om mee te doen ze een zwart bandje kregen en dus ook als laatste hun lunch mochten ophalen.  Tijdens het registreren van de kinderen gingen twee vrijwilligers van elke groep de township in om nog wat kinderen op te halen. Hierbij was goed op te merken dat het Holiday program een goede dag vulling was voor de kinderen die in de krottenwijken eromheen woonde.

De ochtend bestond uit 4 activiteiten: dance, art, sports en fun. Elke kleur had weer een andere volgorde van activiteiten. Bij dance deden we de stoelendans, bij art een dier vingerverven, bij sports voetballen en bij fun anna-maria koekoek. Er was veel enthousiasme en er werd veel gelachen.
Tijdens de laatste activiteiten werden er twee mensen uitgekozen die mee gingen helpen om de lunch klaar te maken. De lunch was een boterham met pindakaas, een bekertje met ranja en een halve sinaasappels. Als de kinderen eenmaal in rijen bij elkaar waren geroepen mochten ze per kleur een lunchpakketje ophalen. Als ze het bekertje drinken op hadden moesten ze de beker inleveren waarbij ze een sinaasappel terugkregen. Toen iedereen klaar was met zijn/ haar lunch, pakten we de bellenblaas en gingen we bellen blazen. De bellenblaas was zeker een succes want ze waren er helemaal blij mee. Als laatste activiteit gingen we touwtrekken. 5 mensen van twee teams die tegen elkaar moesten touwtrekken. De finale was uiteindelijk groen vs. blauw, blauw won. Hierna vonden ze het leuk om nog een wedstrijdje te houden, opdrukken. Eerst de mannen en daarna de vrouwen die de kleuren representeren. Van de mannen had Nemo (een vrijwilliger) gewonnen en van de vrouwen Vera (Verbiest)  en Nadia.

Na de wedstrijd moesten we helaas afscheid nemen voor de dag en gingen we terug naar huis. Eenmaal weer terug thuis, kleden we ons snel om, om te gaan zwemmen. Er waren hoge golven en het koelde alweer snel af rond 3 uur. Na het zwemmen hebben we nog een paar mooie foto's gemaakt met 'I LOVE AFRICA' geschreven in het zand. De Elephants gingen het avondeten koken en waste dit daarna ook af. Dit werd gezellig gemaakt met de muziek van Marcel. 

Toen kwam het eerste M&M'tje. De bedoeling van het M&M'tje is om iets te schrijven, zingen ,etc. over wat je meegemaakt hebt die dag. Vera Verbiest en Robin hadden iets voorbereid. Vera wilde  iets zeggen over de dag, en Robin wilde een gedicht voorlezen waarna er een liedje werd afgespeeld. Iedereen ging hierna zijn eigen bed in. Je kunt wel zeggen dat dit een geslaagde eerste dag was.

De tweede dag begon zoals de eerste. We deden de 4 activiteiten met ons eigen groepje en kleur. Deze keer waren er echter meer kinderen en had iedereen van ons al zijn eigen 'kindje'. Na de lunch gingen we als laatste activiteit dansen. Ons werd erna nog gevraagd om nog een dans op te voeren, dit werd de kabouterdans. De kinderen deden mee en er werd veel gelachen. Helaas moesten we   daarna weer afscheid nemen voor de dag.

We vertrokken naar het huis om weer snel in de bus te zitten naar Prof (de mede-oprichter van de Izizwe Projects). Hij leidde ons rond door de township. Hij vertelde wat over de historie van de township. Hij bracht ons naar het gedeelte van de township na 1994 en naar het gedeelte voor 1994. Wat hij hierbij wou aantonen was het effect dat Nelson Mandela heeft aangebracht aan het gedeelte van de township na 1994. Deze was met wc, water, elektriciteit etc. terwijl het gedeelte van de township voor 1994 geen wc had met spoeling wc (oftewel een zelfgemaakte wc van een emmer in een houten hutje), de enige elektriciteit afkomstig van het aftappen van het andere gedeelte van de township. Dit was bijzonder om te zien en ook heftig. Prof legde daarentegen alles goed uit en onze chauffeurs liepen mee en legde ook nog wat uit.

Hierna bracht hij ons eerst nog naar een 'shack'. Deze shack werd bewoond door een al oudere vrouw die daar leefde met 4 kleinkinderen.  Deze oudere vrouw is eerder de oma van de township, daarom noemde ze, haar kleinkinderen. Ze vertelde over haar dagelijks leven en hoe ze moest overleven. Ze heeft geen familie en een klein inkomen. De 'kleinkinderen' van haar zijn verlaten door hun ouders. Drie van die ouders zijn overleden en een ouder kan niet voor de kinderen zorgen dus is zomaar verdwenen. Kinderen zijn soms ook zonder ouder omdat ze niet gehandicapt zijn. Als je in Afrika namelijk kinderen hebt krijg je bijslag maar als je gehandicapte kinderen hebt krijg je nog meer bijslag dus in Afrika gaan veel vrouwen daardoor juist alcohol drinken tijdens hun zwangerschap. 1 van de 4 kinderen gaan naar school, de andere 3 niet omdat ze werden uitgelachen dat ze geen schoenen droegen. We bedankten de vrouw voor
haar gastvrijheid en beloofden nog iets terug te doen.

Eenmaal vertrokken nam Prof ons mee naar de kroeg.  In de kroeg vertelde de 'Nelson Mandela' man (deze bijnaam omdat hij een toespraak hield over gelijkheid) over dat ze blij zijn dat iedereen nu gelijk is, we met open armen worden ontvangen en dat ze blij zijn dat we hier zijn. Na de kroeg liepen we naar het huis van Prof voor de dans die een paar dames voor ons hadden voorbereid. De dans was typisch Afrikaans en je voelde gelijk dat je gewoon echt in Afrika bent. De dames waren half gekleed in Afrikaanse kleding (half gekleed omdat alleen de traditionele Afrikaanse kleding te koud was). Hierna werden we naar de eetkamer gebracht en aten nog een lekkere maaltijd gemaakt door de vrouw van Prof. We bedankten de vrouw en gaven de kinderen van Prof nog wat zelfgemaakte loom bandjes uit dank.  We reden naar huis en gingen snel naar bed om fris te zijn voor de volgende dag.


Alweer de derde en laatste dag van het 'holiday program'. Deze dag was een hele andere dan de andere twee. Het begon met een bespreking met de vrijwilligers van Izizwe, LoveLife en Failing Forward. De laatste twee organisaties zijn geconcentreerd op het verhelpen van fysiek geweld, drugsverslaving, HIV, etc. . We begonnen met het registreren van de kinderen en daarna een spelletje netbal tussen de vrijwilligers. We verdeelden de groepen. Hierna deden we een daad voor de Mandela dag, ieder groepje moest zoveel mogelijk afval verzamelen van het plein en degene met het meeste afval wint. Ieder kind was enthousiast en we haalden al snel veel volle afvalzakken op.

Toen de winnaar gekozen was kregen we de opdracht een act op te voeren. Iedereen ging een act improviseren die iets te maken had met fysiek geweld of gewoon iets dat de kinderen leuk vinden om te zingen of dansen. Nadat iedereen genoeg had geoefend voerde iedereen zijn eigen stuk op. Tussendoor hebben wij nog als een leuke act de trein van emotie gedaan en hebben nog een paar gastsprekers hun zegje gedaan over drugs, alcohol, etc. Hierna was de lunch klaargemaakt en hielpen we de lunch en spulletjes zoals potloden, hamsters, etc. uit te delen. Dit ging iets vervelender omdat ieder kind een leuker speeltje wilde dan de andere, maar ze waren nog wel dankbaar. Na het uitdelen van de lunch kregen wij lunch van de vrijwilligers daar en waren de kinderen helaas al weg voordat we nog afscheid konden nemen. We reden naar een lokale shop voordat we naar huis gingen om boodschappen te halen voor het wat oudere vrouwtje van de vorige avond. We haalden boodschappen zoals een kg rijst , aardappelen, etc. waarmee ze een maand mee door kon. Toen we daar aankwamen wat die vrouw helemaal niet verwachtte, was de vrouw geschokt, en dankbaar voor wat we haar gaven. Ze glimlachte heel breed en werd bijna emotioneel van die 20 blanken die ineens boodschappen kwamen brengen voor haar. Voor haar was dit een hele shock omdat ze zelf de apartheid nog heeft meegemaakt. We bedankten haar nogmaals voor de laatste avond en vertrokken naar huis waar we uitrusten van de vorige dagen.

P.S. in de avond kwamen we erachter dat Peter geen rijst kan koken, maar we kregen wel een toetje :-)

De eerste dag van het eerste weekend gingen we alweer vroeg uit de veren voor het Addo Elephant Park. We stonden om half 7 al op om snel in het busje te gaan voor de mooie dieren in het 'wild' die we later zouden zien. We gingen met twee busjes en veel camera's. Eenmaal in het park aangekomen waren er steeds meer dieren te zien. Het begon langzaam aan met een hert dan weer  twee zwijnen en ja hoor na 3 uur rijden eindelijk de eerste olifant! De zwijnen en de zebra's waren in grote aantallen maar de olifanten natuurlijk het leukste om te fotograferen. Ze liepen op de weg of stonden in de struiken te eten.

Tussen de middag hebben we nog een luxe lunch gegeten in het restaurant van het park en daarna nog een bezoekje gedaan aan het museum. Hierin stond een tentoonstelling over de dieren die er waren in het park. Vooral de olifant maar ook een unieke soort mestkever die niet kan vliegen en ook goed wordt beschermd door het park door middel van het aangeven van bordjes. Eenmaal weer in de twee bussen probeerden we meer olifanten te spotten maar kwamen nog meer dieren tegen zoals de antilopen en de struisvogel. Onze chauffeur wilde ons graag helpen met de foto's en ging heel dapper de auto uit om in de struiken een foto voor ons te maken met onze camera's van een groot olifantenkop-skelet. Dit bracht ons mooie foto's maar ook een waarschuwing van de parkwacht. Een man had er namelijk foto's van gemaakt en het doorverteld aan de parkwacht wat er was gebeurd. Hiermee blijkt maar weer eens de sterke beveiliging van het park. Wat alleen maar positief voor hun spreekt. Hieronder nog een paar foto's gemaakt in het park.

Lees meer op de blog pagine van JTC http://jtcforafrica.blogspot.com

 

 

 

 

 

 

FREE Volunteer Travel Guide

Get our Volunteer Travel Guide for absolutely FREE!

Volunteer Travel Guide Cover Pic

Send My FREE Guide!

Send!

Have any questions?

Let us call you and we can have a chat!

trust badge
volunteer project khaya
provincial visitor experience

x